அண்ணா நான் ஒரு பொண்ணை லவ் பண்றேன்
யாருடா அந்த துரதிர்ஷடசாலி என்றேன்.
உங்களுக்கு காமிக்கிறேன் என்றான் ராஜாராமன். என் நண்பனின் தம்பி. என் அறையில் தங்கி படித்துக் கொண்டிருக்கிறான். கல்லூரி மூன்றாம் ஆண்டு.
ராஜா உங்க சொந்தக்காரங்க வகையறாவில் நிறைய முறைப்பெண்கள் இருப்பது எனக்கு தெரியும். உங்கப்பாவுக்கு தெரிஞ்சா உன்னை வெட்டி போட்ருவாரே.. உங்கண்ணன் கூட காதலிக்காததற்கு அதானே காரணம்.
அண்ணா அவளுங்க எல்லாம் அட்டை கருப்பு. தொட்டு நெத்தியில் இட்டுக்கலாம். என் உமாவை நீங்க பார்க்கணுமே. பவுன் கலர். நான் முடிவு பண்ணிடேன். நீங்கதான் ஹெல்ப் பண்ணனும்.
அந்த பொண்ணு கிட்ட சொல்லிட்டியா? சம்மதிச்சுட்டாளா?
இல்லை . இனிமேல்தான் சொல்லணும். நேத்திக்குத்தான் அவளை முதல்முறையா பார்த்தேன்.
பாவி கண்டதும் காதலா? அதுக்குள்ள கல்யாணம் வரைக்கும் போயிட்டியா? அவ உன்னை லவ் பண்ணலைன்னா?
நிச்சயம் பண்ணுவா. எத்தனை பொண்ணை பார்க்கிறோம். ஆனா உமாவை பார்த்தவுடனே மணியடிக்குதே.
உங்கப்பா அடிக்க போறாரு. அது மட்டும் இப்ப தெரியுது. முதல்ல படிப்பை முடி. வேலைக்கு போ. மயிர் வெட்ட கூட அப்பாதான் காசு கொடுக்கணும்.அதுக்குள்ள ஏண்டா?
அண்ணா நீங்க யாரையாவது காதலிச்சிருக்கீங்களா? என்றான் ராஜா.
அன்றிரவு ஒரு பெண்ணுடன் நான் கோயிலுக்கு போவது போல் கனவு வந்தது. அவளை முத்தமிடுகிறேன். சிரிக்கிறாள். அழகாக.. விடிந்தவுடன் அவள் முகம் நினைவுக்கு வரவில்லை.
ராஜாவின் முயற்சி பலித்து விட்டது. உமா அவனை பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டாளாம். இரண்டொரு வார்த்தைகளும் பேசி விட்டாளாம். பக்கத்து கிராமத்திலிருந்து கல்லூரிக்கு வருகிறாளாம். ராஜாராமன் ஆளே மாறிவிட்டான். என் பாடிஸ்ஃப்ரேவை தீர்க்க தொடங்கியிருந்தான்.
அண்ணா . சாரி. உங்க அனுமதியில்லாமல், உங்க பிரோவை திறந்து பார்த்தேன். நிறைய கவிதைகள் எழுதியிருக்கீங்களே. நிச்சயமா நீங்க காதலிச்சிருக்கணும் .
அதெல்லாம் காலேஜ் படிக்கும்போது எழுதினதுடா. காதல்ன்னு முடிவு பண்ணிடாதே.
சும்மா சொல்லி விட்டேனே தவிர, வாழ்க்கையில் அந்த அனுபவத்தை மிஸ் பண்ணி விட்டேனோ என்று தோன்றியது. அன்றும் ஒரு கனவு. அதே முகம் தெரியாத பெண். என் அடுத்த நாள் காலை ஒரு சுகத்துடன் விடிந்தது. முட்டாள் ! இரண்டு தங்கைகள் கல்யாணத்துக்கு ரெடியாக இருக்கிறார்கள். நினைவிருக்கட்டும்.
ஒரு நாள் மாலை. சீக்கிரம் வேலை முடிந்தது. சினிமாவிற்கு போய் எவ்வளவு நாள் இருக்கும் என்று எண்ணிக் கொண்டே தியேட்டரை நோக்கி வண்டியை செலுத்தினேன். ராஜாராமன் நின்றுக் கொண்டிருந்தான். அருகில் ஒரு பெண். பேரழகியாய் இருந்தாள். பாவி...கொஞ்சம் பொறாமையாய் இருந்தது. ராஜாராமன் மாநிறம்தான். அவள் ..அவன் சொன்னது போல் பவுன் கலர்தான்..
அண்ணா.. உமா என்றான்.
உமா நான் சொல்லியிருக்கேன் இல்ல..எங்க அண்ணனோட ஃப்ரெண்டு..
அவள் கண்களை பார்த்து என்னால் பேசவே முடியவில்லை.அப்படியொரு தீட்சண்யம் அவள் முகத்தில். கழுத்துக்கு கீழ் பார்வை அலைபாய்வதை தவிர்க்க முடியவில்லை.
ராஜா நான் சினிமாவிற்கு வரவில்லை. இந்த வழியா போகும்போது ,உன்னை பார்த்தேன். அதான் நிறுத்தினேன். சீக்கிரம் அவங்களை அனுப்பிட்டு வந்திடு..
இரண்டாவது பீர். வழக்கத்துக்கு மாறாக நிறைய சிகரெட்கள். மனசு அலைபாய்ந்து கொண்டே இருந்தது. இரவு ராஜாராமன் ஒரு கேக் கொண்டு வந்தான்.
இன்னிக்கு உமாவுக்கு பர்த்டே அண்ணா..உங்களுக்கு கொடுத்தா என்றான்.
அந்த கேக்கில் இருந்த செர்ரியை பார்க்கும் போது அவள் நினைவுதான் வந்தது.ஏனோ ராஜாராமனை அடிக்க தோன்றியது. பளாரென்று ஒரு அறை விட்டேன்.
ராஸ்கல்.. என்னை நம்பித்தான் உங்கப்பா அனுப்பியிருக்காரு. நீ கண்டவங்க கூட ஊரை சுத்தறே. உங்கப்பாவுக்கு போன் போடறேன்.. நீ வேற இடம் பார்த்துக்க.
காலில் விழுந்தான் ராஜாராமன். அண்ணா இன்னும் நாலு அடி கூட அடிங்க.. வெளியே போன்னு சொல்லாதீங்க.. எங்க கல்யாணத்தை நீங்கதான் நடத்தி வைக்கணும்.. அழ ஆரம்பித்தான்.
எனக்கு வெட்கமாக இருந்தது. என்னவாயிற்று எனக்கு..குற்றவுணர்வில் கிளம்பி வெளியில் வந்தேன்... திரும்ப வரும்போது ராஜாராமன் தூங்கி விட்டிருந்தான்...
உமாவின் தந்தைக்கு விஷயம் தெரிந்து விட்டது. படிப்பை நிறுத்தி விட்டார். சொந்தத்தில் மாப்பிள்ளை பார்த்து நிச்சயம் கூட ஆகிவிட்டது. ராஜாராமன் பித்து பிடித்தாற் போல் திரிந்தான். அவ இல்லைன்னா நிச்சயம் செத்துடுவேன் அண்ணா..அவ கல்யாணத்தன்னிக்கு... அவளே சம்மதிச்சுட்டாளே.. அவ கூட சாகிறதுக்கும் நான் ரெடியா இருக்கேனே.. அவ ஃப்ரெண்டு கிட்ட சொல்லி விட்டிருக்கா அண்ணா.. அவளை மறந்துடணுமாம்..
எனக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது. அவ்வளவுதானா காதல்.. என்னமோ தோன்றியது... ராஜா நான் இருக்கேன்.. எதாவது செய்யறேன் ..பைத்தியக்காரத்தனமா எதுவும் பண்ணிடாதே..
அதற்க்கப்புறம் கொஞ்சம் ஜேம்ஸ்பாண்ட் வேலைகள் செய்தேன்.. அவளை சந்திதேன்.. அழுதாள். அவள் அப்பா ராஜாராமனை கொலைசெய்து விடுவதாக மிரட்டியதால்தான் அப்படி சொன்னேன் என்றாள். இப்போதே வந்து விடுகிறேன் என்றாள்..
இப்ப வேண்டாம். கல்யாணத்துக்கு முதல் நாள்... நிசார் ஆட்டோவில் காத்திருப்பான். நேராக என் அறைக்கு வந்துவிடுங்கள்.. ஒரு காரில் திருச்சி.. சமயபுரத்தில் கல்யாணம்..
நடந்தது எதையும் நான் ராஜாவிடம் சொல்லவில்லை. சர்ப்ரைசாக இருக்கட்டும். நான் கொஞ்சம் புத்தி பேதலித்ததற்கு பரிகாரமாக.. ராஜாராமனும் கொஞ்சம் உற்சாகமாக தெரிந்தான். உமா எதையாவது சொல்லி விட்டிருப்பாளோ.. நாளை மறு நாள் கல்யாணம். நாளை அவள் வந்துவிடுவாள்.. காதலிப்பதை விட ,காதலுக்கு உதவுவதில் ஒரு அலாதி சுகம் இருப்பதாய் தோன்றியது.
மறுநாள் ராஜாராமை காணவில்லை. கொஞ்சம் பயமாக இருந்தது. ஊருக்கு போன் பண்ணினேன். அங்குதான் போயிருக்கிறான்.. ராஜா நைட்டுக்குள்ள வந்துடு.. உனக்கு ஒரு பரிசு என்றேன்.. குழப்பமாய் போனை வைத்தான்..
நிசார் ஒன்னும் பிரச்சனையில்லையே..
இல்லை.. அவங்க வந்துட்டாங்க.. எல்லாரும் கோயிலுக்கு போயிருக்காங்க.. இன்னும் ஒன் அவர்ல வந்துவேன்.
நிசார் உமா நகை எதுவும் போட்டு கிட்டு வரலையே.
இல்லை அண்ணா.. கட்டின புடவைதான்.
உமா வந்துவிட்டாள்.. நுழையும்போதே ”ராஜா என்றபடிதான்..”என்ன சொக்குபொடி போட்டான் இந்த சின்னப்பையன். இப்படி உருகிறாளே என்று எனக்கு வியப்பு.
எங்கப்பா நிச்சயம் போலிசுக்கு போவார் . உடனெ இந்த ஊரை விட்டு கிளம்பிடலாம். ராஜா எங்கே?
நீ வரப் போறதை அவன் கிட்ட சொல்லலை.. சஸ்பென்ஸா வச்சிருக்கேன். உன்னை இங்க பார்த்தவுடனே ,அவன் சந்தோஷத்தை நான் அனுபவிக்கணும்..
காலிங் பெல் அடித்தது.
உமா நீ உள்ளே இரு. நான் கூப்பிடும்போது வா..
கதவை திறந்தேன்.. ராஜாராமன். ஆனால் தனியாக இல்லை..
அவளுக்கு மட்டும்தான் முடியுமா? அண்ணா.. நான் செத்துடுவேன்னு நினைச்சீங்களா? இவளும் என்னை உயிரா காதலிச்சா.. அவளுக்காகத்தான் இவளை அலட்சியப்படுத்தினேன்.. இப்ப போய்.. என்கூட வர்றியான்னு கேட்டேன்.. வந்துட்டா ..கட்டின புடவையோட..நாளைக்குத்தான் எங்க கல்யாணமும்..
நான் என்ன செய்யட்டும் ? ஒரு வழி சொல்லுங்களேன் ப்ளீஸ்..
