பிறிதொரு சரித்திரம்...........

காலம் கடந்து நிற்கும்

புதினமொன்றை வாசிக்க

ஆரம்பித்திருந்தேன்

கடைசி வரியிலிருந்து

குருதிப்புனலில் தொடங்கும்

சரித்திரம் அது

பின் வாசிப்பில்

இரத்தக்கறைகள் சற்றே

உலரத்தொடங்கியிருந்தன

கையகல சதைத்துண்டும்

சுருண்டிருக்கும் கற்றை முடியும்

அதன் கால் பாவி நிற்கும்

கைப்பிடி மண்ணும்தான்

இக்கோரத்தின் பிரதான பாத்திரங்கள்

அளவிலா ஆசைகளும், ஆணவமும்

இந்த அக்கினியில் நெய்யாக !

விழிப்பில் இருந்து மீண்டும்

உறக்கமும் அதற்குறிய கனவும் என்று

முன்னிரவு நோக்கிய பயணம் போல்

உணர்ந்தேன் அவ்வாசிப்பை

சிரசுகள் ஒட்டிக்கொண்டன

உடைந்த வாள்களும், ஈட்டிகளும்

கரங்களில் சதிராட்டம்

நறுமணத்தை நுகர ஆரம்பித்தேன்

கூடவே வந்த இன்னிசையையும்

என் உடல் பின்னோக்கி

இயங்க முடிந்தது

மெல்ல தலை திரும்ப தொடங்கியிருந்தது

முதல் அத்தியாயத்தின் முதல்

வரிக்கு வந்திருக்கிறேன்

ஆனால் தலைப்புதான் பொருத்தமில்லாமல்

முற்றும் என்று

மானிட்டர் பக்கங்கள் ....... 15/03/10

இந்த வாரம் ஆனந்தவிகடனில் சாமியார்களைப் பற்றி ஒரு கட்டுரை புகைப்படங்களுடன் வந்திருக்கிறது. சாய்பாபா, ரஜனீஷ், பிரேமானந்தா, நித்தியானந்தா இன்னும் பிற ஜென்மங்களும். சாமர்த்தியமாக ஜெயேந்திரையும், சின்ன சாமியையும் தவிர்த்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்களைப் பற்றி ஓரிரு வரிகள் எழுதியிருக்கிறார்கள். ஆனால் முழு பூசணிக்காயை சோற்றில் மறைப்பது போல் குதிரை ஓட்டி ஜக்கியை விட்டு விட்டார்கள். இத்தனைக்கும் ஜீனியர் விகடன் பழைய இதழில் வெள்ளியங்கிரி மலை மர்மங்கள் பற்றிய ஒரு கட்டுரை படித்த நியாபகம் இருக்கிறது. விகடனில் “அத்தனைக்கும் ஆசைப்படு “ ஜக்கி எழுதுவதால் விட்டுவிட்டார்கள் போலும். கோலங்கள், திருமதி செல்வம் எல்லாம் சன் டிவியில் காட்டப்பட்ட நித்தியின் வீடியோவிற்கு எந்த விதத்திலும் குறைந்ததில்லை. ஜக்கி பற்றிய சிடி எதுவும் வராமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். அதுவும் சன் டிவி கையில் சிக்கினால் அவ்வளவுதான். ”அவர்களை” பற்றிய சிடி கிடைத்தாலே ஒளிபரப்புவார்கள் போல ! ஆனால் எங்கோ இருக்கிறது. வரும் என்றுதான் பட்சி சொல்கிறது !

பகுத்தறிவு பகலவனின் பாசறையிலிருந்து வந்த தலைவர் . பாராட்டு விழாவிற்கே பாராட்டு விழா எடுக்கும் பெண்சிங்கத்தின் படைப்பாளி. ஊருக்கெல்லாம் பகுத்தறிவு சோறூட்டும் தானைத்தலைவன். 13 ஆம் எண்ணை பிடித்து தொங்கி கொண்டிருக்கிறார். கிடக்கறது கிடக்கட்டும் . கிழவனை தூக்கி மணையில் வை என்பது போல் வேலை அறைகுறையாக முடிந்திருக்கும் புதிய சட்டமன்ற கட்டிடத்தை திறந்து விட்டார். ராசி நம்பராம். இதுக்கு டம்மி டூம். அதுக்கு இரண்டு கோடி ரூபாயாம். 90 லட்சம் வீடுகளில் கழிப்பறை வசதி இல்லையாம்.


காந்திய கிராமங்கள் என்ற ஒரு வலைப்பூ. அதில் ஒப்பாரியை பற்றிய ஒரு பதிவு மிகவும் சுவாரசியமாக எழுதப்பட்டிருந்தது. சாந்தி லட்சுமணன் என்பவர் எழுதுகிறார். எல்லாப்பதிவுகளுமே தகவல்பூர்வமாகவும் இருக்கிறது. படித்துப் பாருங்களேன்.

இழவு , சிக்கன் பிரியாணி போன்றவர்கள் இந்த திரைப்படத்தை தலையில் தூக்கி கொண்டாடலாம். ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் குறியீடாக ஒற்றைக்கால சட்டையுடன் படம் முழுவதும் அலைவதற்காக. அல்லது ஆதிக்க சாதியினரின் கோயில் தேரை இழுத்து வந்து காலனியில் கட்டி விடுவதற்காக. மாத்தியோசி திரைப்படம் ! ஒரு மண்ணாங்கட்டியையும் மாத்தியோசிக்கவில்லை. இறுதியில் நாயைப் போல் அடிபட்டு செத்து போகிறார்கள் டிரவுசர் பார்ட்டிகள். தயாரிப்பாளருக்கு டிரவுசராவது மிஞ்சினால் சந்தோஷம்தான். இயக்குனர் நந்தா பெரியசாமி . தினமும்தான் வாயால் சாப்பிடுகிறோமே , ஒரு நாள் என்று மாத்தி யோசித்திருக்கிறார் போலும்.

திருவண்ணாமலையில் நண்பர் அய்யனாரின் மூன்று புத்தகங்கள் வெளியீட்டு விழா சிறப்பாக நடந்தது. வாழ்த்துக்கள் அய்யனார். நானும் , அகநாழிகை வாசுவும் சென்றிருந்தோம். சிறப்பாக உபசரித்தார் அய்யனார். (அப்சலூட் ஓட்காவுடன்). எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன் சொன்னது. அவர் குங்குமத்தில் வேலை செய்தபோது ஒரு முறை டி.ஜி.எஸ். தினகரனை பேட்டி எடுக்கப் போனாராம். காலை சிற்றுண்டியுடன் சிறப்பான வரவேற்பு. ஒரு தட்டில் உணவு வகைகள் வைக்கப்பட்டிருக்க, அதை உண்ண ஆள் யாரும் இல்லை. கேட்டதற்கு தினகரன் சொன்னாராம். அது ஜீசஸுக்காக. அவர் தினமும் என் வீட்டில் உணவு அருந்துவார் என்று. பிரபஞ்சனுக்கு கடுப்பு. நேர்காணல் முடிந்து மதிய உணவு நேரம் வந்துவிட்டது. தினகரன் சாப்பிட சொன்னாராம். பிரபஞ்சன் சொன்னார். மதிய உணவு என் வீட்டில்தான் . வேறெங்கும் சாப்பிட மாட்டேன். ஏனென்றால் மதிய உணவுக்கு ஜீசஸ் வருவார் என்று. தினகரனுக்கு திருடனுக்கு தேள் கொட்டிய நிலமை. அதெப்படி என்று எப்படி கேட்கமுடியும் ? கேட்டால் உங்கள் வீட்டிற்கு டிபனுக்கு வருகிற ஆள் , ஏன் என் வீட்டிற்கு லஞ்சுக்கு வரக்கூடாது என்று கேட்க பிரபஞ்சன் ரெடியாக இருந்திருக்கிறார்.

டிஸ்கி கவுஜை :

எல்லாவற்றையும்
சரியாகவே
புரிந்து கொள்கிறாய் !
நான் சொல்ல வந்ததை
தவிர....

ஒரு காதலின் காதலனின் கதை..........

அவள் இந்த பக்கமாய்த்தான் வரவேண்டும். சொல்லி விட வேண்டும். அவள் அவள்தான். பெயர் ? உங்களுக்கு மிக பிடித்த பெயரை சொல்லிப்பாருங்கள். அதுதான் அவள் பெயர். மிக அழகான பெயர் என்று எதை நினைக்கிறீர்கள் ? அதுவும் அவள் பெயராக இருக்கலாம். இப்போதைக்கு அவள் !

அவள் அழகை பற்றி கொஞ்சம் ! இதுவரை வந்த அத்தனை வர்ணனைகளையும் தள்ளிவிடுங்கள். ஐஸ் வாட்டரால் முகம் கழுவிய பின் ஒரு ஃப்ரெஷ்னஸ் இருக்குமே. அப்படி இருப்பாள். ஆச்சர்யம் என்னவெனில் எப்போதுமே அப்படித்தான் இருப்பாள். பவளச்செவ்வாய் என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால் அந்த கத்தி மூக்கு ஒன்று போதும். ஒரு விஷயம் . அவளுக்கு பயங்கரமாக கோபம் வரும்(என்று நினைக்கிறேன்). அது இன்னும் அழகு.

நான் அவளை முதலில் பச்சை தாவணியில்தான் பார்த்தேன். பள்ளி சீருடை அது. இவள் எந்த நடிகை மாதிரி இருக்கிறாள் என்று கொஞ்சம் ஆராய்ச்சியும் செய்தேன். வீண் வேலை. அவளை மாதிரி எந்த நடிகையும் இல்லை. பட்டாம் பூச்சியெல்லாம் படபடக்கவில்லை. லப் டப் அதிகமாகவில்லை. அவளுக்காக எதையும் செய்யலாம் என்றெல்லாம் எனக்கு தோன்றவில்லை. அதற்கெல்லாம் நேரமில்லை. ஒரு துளி நொடியை கூட நான் வீணாக்க விரும்பவில்லை. ஆமாம் ! அவளையேதான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அவளும் என்னைப் பார்த்தாள். ஆனால் நான் அவளைப் பார்த்தது போல் இல்லை . சாதாரணமாக பார்த்தாள். ஒரு சின்ன சிரிப்பும் கூட. சிநேகமாக. சரி அப்படித்தானே ஆரம்பிக்கும். பின் காதலாகி கசிந்துருகும். கற்பனையின் சுகமே சுகம்.

இந்த சனியன் .. அதான் காதல் வந்துவிட்டாலே தியரியே எப்படி மாறிவிடுகிறது ? தினப்படி காரியங்களைக் கூட அவள் அனுமதியுடன் தான் செய்ய வேண்டும் என்று நினக்கத் தொடங்கினேன். அதற்கு அவள் அருகிலேயே இருக்க வேண்டுமே. பொதுவாக காதலுக்கு நட்பு உதவும் என்பார்கள். ஆனால் நான் நண்பர்களையே விலக்க ஆரம்பித்தேன். “டேய் ! பொல்லாத காதல் : ஊர்ல இல்லாத சங்கதியா? ஏண்டா இப்படி திரியறே ? அவன் கேட்ட கேள்விக்கு நான் அவளுக்கு பதில் சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன் . மானசீகமாக லயித்து போய். அவளும் மென்மையான குரலில், எனக்கு மட்டுமே கேட்கும்படியாக பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.

அவளுக்கு மழையில் நனைய பிடிக்குமாம். அவள் என்னிடம் சொல்லவில்லை. நானே தெரிந்து கொண்டேன் பின் ? காதலிக்கு என்னவெல்லாம் பிடிக்கும் என்று தெரியாதவன் எப்படி காதலனாய் இருக்கமுடியும் ? இதுவரை அவளுக்கு வேறென்னவெல்லாம் பிடிக்கும் என்ற முயற்சியில் இருக்கிறேன். அப்புறம் என்னை பிடித்திருக்கிறதா ? என்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும் !

ஒரு மழை நேர மாலை. கொட்டித்தீர்க்கிறது. எனக்கு அவளை பார்க்க வேண்டும் போல் இருந்தது. நீங்கள் வீட்டு வாசல் உத்திரத்தில் மழைநீர் கம்பிகளாய் விழுவதை பார்த்திருக்கிறீர்களா? அவள் வீட்டு வாசலில் அப்படித்தான் விழும். அதை ரசித்துக் கொண்டே சாரல் பாவாடையை நனைக்க ஈரமாய் இருப்பாள்.

தெருவில் யாருமே இல்லை. இறங்கி நடந்தேன். ஒதுங்கியிருப்பவர்கள் என்னை கோட்டிக்காரனாய் பார்ப்பதை பொருட்படுத்தவில்லை. என்னவளுக்கு பிடித்த காரியத்தை செய்யும் பெருமிதம் என்னிடம் இருந்தது. அவள் தெருவில் நுழைந்தேன். நான் நினைத்த இடத்தில் அவள் இருந்தாள். மழைநீர் கம்பிகளாய் விழுந்து கொண்டிருந்தது. அவள் பாவாடை மட்டுமல்ல. தாவணியும் சாரலில் நனைந்திருந்தது. முகத்திலும் நீர் துளிகள். அவள் வீட்டை அடைந்ததும் அப்படியே நின்றேன். ஏனோ அவள் என்னைப் பார்க்கவில்லை. பரவாயில்லை. நானும், அவளும் அவளுக்கு பிடித்த செயலை ஒரே நேரத்தில் செய்வது எனக்கு சந்தோஷமாக இருந்தது. மழை இன்னும் வலுத்தது. நான் நின்று கொண்டே இருந்தேன்.

மழை லேசாக விட்டிருந்தது. குடையை மடக்கினேன். ஏனோ இப்போதெல்லாம் எனக்கு மழையில் நனையவே பிடிப்பதில்லை. சாலையில் தேங்கியிருந்த நீரில் நனைந்து புடவை கால் பகுதியில் ஈரம்.கொஞ்சம் வேகமாக நடந்தேன்.முன்பெல்லாம் யாரோ பின்னால் தொடர்ந்து வருவது போலவே இருக்கும்.இப்போது அப்படி தோன்றவில்லை. கொடிமரத்துமூலை வந்ததும் என்னையுமறியாமல் கால் இடறியது. கொஞ்சம் பாதுகாப்பான இடத்தில் இருந்ததாலோ என்னவோ இன்னும் அந்த சுவரொட்டி கிழியாமல் இருந்தது. அதில் வரையப்பட்டிருந்த கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது. அவனை எங்கோ அடிக்கடி பார்த்தது போல் இருந்தது. சரியாக கவனம் இல்லை. ஏனோ மனசு அவனுக்காக அழுகிறது. யார் அவன் ? ஏன்?

நானும் கொஞ்சம் பேசுகிறேன் ......6

சமீபத்தில் எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் ஒரு கட்டுரையை படித்தேன். கடிதம் பற்றிய அருமையான எழுத்தாக்கம் அது. நாம் எல்லோருமே ஒரு கடிதம் போல் வாழ்க்கையில் பயணித்திருப்போம். அல்லது முகவரி தவறாக எழுதப்பட்ட ஒரு கடிதம் போல் அலைகழிக்கபட்டிருப்போம். இன்று எழுதுவது என்பது கணினி மயமாகிவிட்டது. என்றாலும் கடிதம் பற்றிய நினைவுகள் நிச்சயம் எல்லோரிடமும் மிச்சம் இருக்கும். வேலை நிமித்தம் வெளியூர் சென்ற கணவர்கள் தபாலில் நடத்திய தாம்பத்தியங்கள், பட்டாளம் சென்ற மகன் மனைவிக்கும், பெற்றோருக்கும் எழுதிய தனித்தனி உறையிடப்பட்ட அஞ்சல்கள். சில கடிதங்கள் மரியாதை நிமித்தம் ஒரே கடிதமாக இருக்கும். பெரியவர்கள் வாசித்து விட்டு இணக்கமாக இருந்தால் மருமகளிடம் கொடுப்பார்கள்.அல்லது "உன்னைய கேட்டு எழுதியிருக்கான்" என்று ஒற்றை வரியில் முடித்து விடுவார்கள். இன்னும் வேலைக்கான நேர்முகம், உங்கள் கதை பிரசுரத்திற்கு ஏற்கபடவில்லை. இக்கடிதம் கொண்டு வரும் நபர் வசம் அதை கொடுத்து விடவும். இத்யாதிகள்..

நான் தஞ்சையிலிருந்து மெட்ராஸ் கிளம்பும்போது அம்மா 50 சுய விலாசமிட்ட தபால் கார்டுகளை கொடுத்தாள். “நீ ஒன்றும் எழுதவே வேண்டாம் “ வாரம் ஒன்று அஞ்சல் செய்தால் போதும் என்றும் சொன்னாள். நம்ம சோம்பேறித்தனம் தெரிஞ்சதுதானே !!


முன்பெல்லாம் வீடுகளில் கடிதம் வைக்க ஒரு நீண்ட கம்பி இருந்தது. அதில் தேதி வாரியாக கடிதங்களை சொருகி வைப்பார்கள். "ஆசிர்வாதம்" உபயகுசலோபரி" ஷேமம். ஷேமத்தை தெரிய படுத்தவும். நலம் . நலமறிய ஆவல்" வீடு மாறி விட்டோம். புதிய முகவரி. மஞ்சள் தடவிய காது குத்து, சீமந்தம், புண்யாசனம், அறுபது விழா, "இந்த மாதமாவது பணம் அனுப்ப முடியுமா?" ”நீங்கள் அடகு வைத்த நகை வட்டி அதிகமாகி விட்டதால்” என்று செட்டி கடைகளின் அறிவிப்புகள் என்று கடிதம் சொல்லாத தகவல்களே இருக்காது. காதல் கடிதங்கள் இதில் சேர்த்தி இல்லை. (தயவு செய்து படித்தவுடன் கிழித்து விடவும்) எனக்கு வந்த முதல் காதல் கடிதத்தை நான் முதலில் படிக்கவில்லை என்றால் நம்புவீர்களா? நடந்தது என்னன்னவென்றால் "கடிதத்தை” எதிர்பார்த்து அவள் தெருவில் செல்லும்போது, அவள் கடிதத்தை கீழே போட , நான் எடுப்பதற்குள் அந்த தெரு சண்டியர்கள் கடிதத்தை கைப்பற்றி விட்டனர் (எங்க ஏரியா : உள்ளே வராதே !) முதலில் அவர்கள்தான் அக்கடிதத்தை வாய் விட்டு படித்தனர். அந்த முதல் காதலியின் முதல் கடிதம். எண்ணற்ற எழுத்து பிழைகளுடன் இருந்ததை இங்கு நான் குறிப்பிட விரும்பவில்லை.

சில வருடங்களுக்கு முன் ஒரு குறும்பட போட்டியில் எனக்கு இரண்டாம் பரிசு கிடைத்தது. முதல் பரிசு பெற்ற படத்தின் பெயர் எனக்கு சரியாக நினைவில்லை. பெங்களூரு சிருஷ்டி கல்லுரி மீடியா மாணவிகள் இயக்கியிருந்த படம். ஏதோ இந்தி பெயர். பெயரில் என்ன இருக்கிறது. ஆனால் இன்றளவும் அந்த கதை எனக்கு நினைவில் இருக்கிறது. 10 நிமிட படம்தான். ஒரு பெண் தன் சினேகிதிக்கு ஒரு கடிதம் எழுத நினைக்கிறாள். ஒரு தபால் அட்டையிலோ அல்லது அஞ்சல் உறையிலோ அல்ல. அவளுக்கு தோன்றுவதை எல்லாம் நேரம் கிடக்கும் போதெல்லாம் எழுதி கொண்டே இருக்கிறாள். கடிதத்தை முடிக்க அவளுக்கு மனமே வரவில்லை. வீடு, வயல்வெளி, மலை அடிவாரம் எல்லா இடத்திலும் அமர்ந்து அவள் ரசிப்பதை பகிர்ந்து கொள்கிறாள். இறுதியில் ஒரு வழியாக கடிதத்தை நிறைவு செய்து அஞ்சல் செய்து விட்டு பதிலுக்காக காத்திருக்கிறாள். தோழி தனக்கு என்னவெல்லாம் பதில் எழுதுவாள் என்பதை சிறு பாட்டாக பாடி பார்ப்பாள். மிக மெலோடியான ட்யூன். கவிதையாக வரிகள். இறுதியில் கடிதம் ஆள் இல்லையென்று திரும்பி விடுகிறது.

அந்த படத்தின் பெண் இயக்குனரின் பெய்ர் அப்போதே வாயில் நுழையவில்லை. ஏதோ கொங்கணி பெண் பெயர். தன் டீச்சரின் அனுபவம் அது என்று கூறியது நினைவிருக்கிறது. அவர்களுடன் எடுத்து கொண்ட புகைப்படம் இருந்தது. இப்போது தேட வேண்டும்.

பொருள் விளங்கா உருண்டைகள்.....

சாயந்திரம் சீக்கிரம் வாங்க. எங்கப்பாவை பார்த்துட்டு வரலாம்.

நானுமா?

ஆமாம். கார்ல போகணும்!

வரச்சொன்னாரா?

கூப்பிட்டாத்தான் போகணுமா? எனக்கு உரிமையில்லையா?

அதில்லை. அழையாம போயிட்டு அவமானம்தான் மிஞ்சும். அப்புறம் ஒரு வாரத்துக்கு மூஞ்சியை தூக்கி வச்சு கிட்டிருப்ப. ஏற்கனவே லட்சணம் !!

இந்த மூஞ்சிக்குத்தானே அந்த அலை அலைஞ்சீங்க. சீக்கிரம் வர வழியை பாருங்க.

அவள் சொன்னது உண்மைதான். ஆனா அது அப்போடின்னு சொல்ல முடியுமா? திருமணமாகி இத்தனை வருடத்தில் மாமனார் வீட்டுக்கு ஒரே ஒரு முறைதான் போயிருக்கிறேன். அதுவும் அழையா விருந்தாளியாகத்தான். செளக்கியமா என்று ஒற்றை வார்த்தையுடன் முடித்து கொண்டு விட்டார். திமிர் என்று சொல்ல ஆரம்பித்து பிடிவாதக்காரர் என்ற பட்டம் சூட்டி இப்போதெல்லாம் வைராக்கியம் அதிகம் என்பதாக அனுமானம் செய்து கொள்கிறேன். எனக்கு ஒன்றுமில்லை. அலம்பி கவிழ்த்து ரொம்ப நாளாச்சு. மனைவிதான் பாவம். இத்தனைக்கும் இவள் என்றால் அவருக்கு உயிர்.

மாமனார் வீடு சிட்லபாக்கத்தில் இருக்கிறது. மாடியில் மச்சினி குடும்பமும், கீழ் போர்ஷனில் மாமியார், மாமனார் இருவர் மட்டும். வெளியில் எங்கும் போவதில்லை. அதிகபட்சம் மருத்துவர் வீடு இல்லையென்றால் கோவில். மச்சினி என்னுடன் நன்றாக பேசுவாள். சகலையும் பேசுவார். எனக்குத்தான் புரியாது. உலக பொருளாதாரம் புண்ணாக்கு இத்யாதிகள். சினிமா, கதையெல்லாம் அவருக்கு காத தூரம்.

அப்பாவுக்கு பாசந்தின்னா உயிர் என்றாள் மனைவி. வாங்கி கொண்டோம். கொஞ்சம் பழங்கள் மற்றும் பூ..

வீட்டு வாசலை கார் நெருங்கும்போதே கீழ் போர்ஷனில் விளக்கு அணைக்கப்பட்டது. எதிர்பார்த்ததுதான். ஒரு கேள்விக்குறியுடன் மனைவியை நோக்கினேன்.

பின்ன நான் செஞ்ச காரியத்துக்கு ஆரத்தியா எடுப்பாங்க என்றாள்.

அப்புறம் எதுக்குடி வரணும்?

நான் அவரை பார்க்க வரலை. எங்க அக்காவை பார்க்கத்தான் வந்தேன்.

அப்ப பாசந்தி?

அதை கொடுத்துட்டு போயிடலாம். சாப்பிடலைன்னா தூக்கி வீசட்டும்.

மாமியார் மெல்ல மாடியேறி வந்தார். என்னையும் போக கூடாதுன்னு சொன்னார். எனக்குத்தான் மனசு கேக்கலை.

அப்பாவுக்கு இன்னும் கோபம் போகலையாம்மா?-மனைவி

கட்டை வேகற வரைக்கும் தீராது. நானும் எவ்ளவோ சொல்லிட்டேன். நீயும் உன் பொண்ணு கூடவே போயிடுன்னுட்டார்.

அலுவலகம் போன தகப்பன் வீடு திரும்பும்போது மகள் வீட்டில் இல்லையென்றால் எப்படியிருக்கும்? திட்டமிட்டு செய்யவில்லை. தவிர்க்க முடியாமல் நடந்துவிட்டது. அதற்கும் உங்கள் அணுகுமுறையும் காரணம் என்று ஆயிரம் சொல்லியும் பலனில்லை. மகள் பிறந்த பிறகு கொஞ்சம் சரியாவது போல் இருந்தது. என்ன நினைத்தாரோ ! மீண்டும் வேதாளம் மரத்தில் ஏறிக்கொண்டது.

காஃபி குடித்தவுடன் புகைக்க வேண்டும் போலிருந்தது. சகலையை வருகிறீர்கள் என்றேன். நோ...நோ.. நான் விரதத்தில் இருக்கிறேன் என்றார்.

அருகிலேயே இருந்த கடையில் சிகரெட் வாங்கி பற்ற வைத்தேன். மெல்ல மாமனார் வந்து கொண்டிருந்தார். அவரமாக அணைத்துவிட்டு பவ்யமாக நின்றேன்.

நீங்க கொஞ்சம் காரெடுத்து கிட்டு வர்றீங்களா? வெளியில் போயிட்டு வரலாம்.

காரை எடுத்துக்கொண்டு வந்தேன். பின்னாடி செளகர்யமாக உட்காருங்களேன் என்றேன்.

இல்லை . பரவாயில்லை. முன்னாடி உக்காரத்தான் எனக்கு பிடிக்கும். டிரைவிங் கிளாஸ் போனீங்களா?

இல்லை மாமா. கார் வாங்கி நானேதான் கத்துக்கிட்டேன்.

நீங்க வர்றச்சே பாத்தேன். அவளுக்கும் கார் ஓட்ட கத்துக்கொடுக்கிறதுதானே ! ஆனா அவளுக்கு சைக்கிளே ஓட்ட வராது. அவ்வளவு பயம் ! உன் கூட ஓடி வரதுக்கு மட்டும் எங்கேயிருந்து தைரியம் வந்ததுனுதான் தெரியலை !

அது தான் கண்மூடித்தனம் மாமா !

எப்படி அவளுக்கு இந்த சீட் பத்துது. சின்னதுலேர்ந்து அவ கொஞ்சம் பப்ளிமாஸ்தான். அவளை ஸ்கூலுக்கு கார்லய கொண்டு விடறீங்க?

இல்லை மாமா. ஸ்கூட்டர் இல்லைன்னா நடந்து போயிடுவா .

நடக்கறதுதான் நல்லது. பாசந்தி வாங்கிட்டு வந்தாளா?

நான் என்ன சொல்வதுன்னு மெளனமாக இருந்தேன்.

ம்ம்...ஆனா நீங்க சாபிடுவீங்களா?

என் பொசிஷனில் நீங்க இருந்தா என்ன பண்ணுவீங்க?

தெரியலை !

கவலைப்படாதே ! உன் பொண்ணு அப்படி பண்ண மாட்டா?

எப்படி சொல்றீங்க?

அவ அம்மா அவஸ்தையை பாக்கிறா இல்லை!

இல்லை மாமா! காதலை பத்தி நாம ஒன்னும் சொல்ல முடியாது. என்ன வேணுமின்னா நடக்கலாம்.

சரி. நான் நடந்து போயிக்கிறேன். அவ கிட்ட ஒன்னும் சொல்ல வேண்டாம்.

ஏன் மாமா ?

இன்னும் எனக்கு கோபம் தீரலைன்னு மட்டும் சொல்லிடு. பாத்து காரை ஓட்டுங்க. அவளுக்கு சைனஸ் பிரச்சனை எப்படியிருக்கு ? மைலாப்பூர்ல ஒரு நேச்சுரோபதி டாக்டர் இருக்கார். அவர் கிட்ட காமிங்க..

மீண்டும் நான் மனைவியை அழைத்துக்கொண்டு கீழிறங்கும்போது விளக்குகள் அணைக்கப்பட்டிருந்தது. ஜன்னல் வழியே இரண்டு கண்கள் பளபளப்பது போல் பிரமை.

கையில் ஏதோ பிளாஸ்டிக் கவர் வைத்திருந்தாள்.

என்ன அது ? பொறந்த வீட்டு சீதனம் என்றேன்..

வீட்டுக்கு வந்தவுடன் பிரித்து காட்டினாள்.

“பொருள் விளங்கா உருண்டைகள்”

மோகன் தாஸ் என்கிற கவிஜீவன்...

கருக்கல் இருட்டில்
கசியும் விளக்கில்
தெரியும் உடல் மொழியில்
அத்தனை வேதனை..

இதுக்கப்புறம் எப்படி சொல்றதுன்னு யோசிக்கிறேன் டா ! என்றான் மோகன் தாஸ். இல்லையில்லை. கவிஜீவன்.

எதுக்குடா எழுதற?

நம்ப ராமசாமியை பாத்தேன். தொகுப்பு போட்ருலாமே ன்னாரு. ஏற்கனவே எழுதினது நிறைய இருக்கு. இன்னும் கொஞ்சம் எழுதிட்டு பெரிய தொகுப்பா போடலாம்னு ஐடியா.

நான் மோகன் தாஸை உற்றுப்பார்த்தேன். இருவரும் +2 வரை ஒன்றாக படித்தோம். அதற்கு மேல் அவன் படிப்பை நிறுத்தி விட்டான். திடீரென்று வருவான். ஒரு டிராமா மணி. ராமனாதன் செட்டியார் ஹாலில். ஸ்கிரிப்ட் நான் தான். நீயும் கொஞ்சம் நல்லா எழுதுவே இல்ல. பாரேன் என்பான். நான் காதல் கதைகளாக எழுதி குவிக்க ஆரம்பித்திருந்தேன். எல்லாம் சினிமாவுக்காக. மோகன் கொடுத்த கதையை பார்த்தேன். மனோகரா திரைப்படம் போல் இருந்தது.

மனோகராதான் ! சரித்திரம்ங்கிறதை சமூகம்னு மாத்தியிருக்கேன். வசனம் எல்லாம் என்னுதுதான். நானும் ஒரு ரோல் பண்றேன்.

அதன் பின் தஞ்சையில் நாடகத்தின் வளர்ச்சிக்காக மோகன் நிறைய நாடகங்கள் போட்டான். தான் நாடகம் போடுவதை நிறுத்தினாலே அது வளர்ந்துவிடும் என்று மோகனுக்கு புரிவதற்குள் கைகாசு கரைந்ததுதான் மிச்சம். அவன் அப்பா இருந்த சொத்தை பாகம் பிரித்ததில் இவனுக்கு ஒரு கடையும், வீடும் கிடைத்தது போல. பரம்பரைத்தொழிலான ஆசாரி பட்டறை போட்டான். அப்போது எனக்கு இலக்கிய பரிச்சயம் என்பது சுத்தமாக கிடையாது.( இப்ப மட்டும் என்று புருவத்தை உயர்த்தாதீர்கள் ப்ளீஸ்). தஞ்சை பிரகாஷ் என்ற பெயரை கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். மோகன் நிறைய சிறு பத்திரிக்கைகள் படிப்பான். என்னையும் படிக்க சொல்வான். இதெல்லாம் நவீன இலக்கியம் என்பான். நான் வசந்தம், சுகந்தம், மகரந்தம் என்பதை விட்டு வெளியில் வரமுடியவில்லை என்று சொன்னேன். தஞ்சை பிரகாஷ் சந்திக்க ஒரு முறை பெசண்ட் லாட்ஜ்க்கு அழைத்துக்கொண்டு போனான் மோகன். தாடியும், தீட்சண்யமான பார்வையும் வசீகரமாக இருந்தார் பிரகாஷ். மோகன் அவரிடம் உரிமையுடன் நிறைய கேள்விகள் கேட்டான். அவரும் பொறுமையாக சிரித்துக்கொண்டே பதில் சொன்னார். எனக்கு ஒரு நல்ல அனுபவமாக பட்டது. அதன் பின் மோகன் போக்கில் நிறைய மாறுதல்கள். தினம் ஒரு ஊர். ஒரு எழுத்தாளர். இலக்கிய கூட்டங்கள் என்று சுற்ற ஆரம்பித்தான்.

மோகன் கடையில் இருந்தான். வீடும் கடையும் ஒன்றாக இருந்தது.

எங்கடா ஆளையே காணும் ?

மெட்ராஸ் போகப்போறேன்டா! சினிமாவில முயற்சி பண்ணலாம்னு இருக்கேன்.

சூப்பர்டா மாப்ளை. உனக்கு நிச்சயம் ஒர்க் அவுட் ஆயிடும். மாப்ளை ! பாட்டெழுத எனக்கு வாய்ப்பு கொடுடா என்றான் மோகன்.

உனக்கில்லாததா? ஆறு பாட்டு. அத்தனையும் நீதான்.

மீண்டும் சில வெட்டி நாட்கள் போனது. மெட்ராசிலிருந்து ஊருக்கு போனபோது மோகனை பார்க்க போனேன். அவன் மனைவிதான் இருந்தாள். வாயில் வரக்கூடாத வார்த்தைகளில் வசவு. பாலீஷ் போடவும் ,பற்ற வைக்கவும் கொடுக்கப்பட்டிருந்த 6 ஜோடி கொலுசுகள் காணும். கூடவே மோகனும். உள்ளூர் எழுத்தாளர்கள் வீடுகளில் தேடி ஆள் கிடைக்க வில்லை. எத்தனை தலைமுறையா சோறு போட்ட தொழிலை, இவர் தலைமுறையில அழிச்சுட்டாரு அண்ணே . வீடு முழுக்க குப்பையும், கூளமும்தான். அதையும் கடைக்கு போடக்கூடதுன்னு அழிச்சாட்டியம். அவளுக்கு கோபம் தலைக்கேறியது. உள்ளே சென்று எல்லாவற்றையும் அள்ளிக் கொண்டு வந்தாள். தெருவில் குவித்து கொளுத்தினாள். கொழுந்து விட்டு எரிய ஆரம்பித்தது. தூரத்தில் மோகன் தாஸ் வந்து கொண்டிருந்தான்.

பின் குறிப்பு : திருவாரூரில் ஒரு எழுத்தாள நண்பர் காலமாகி விட்டாராம். பெயர் மணிப்புறா . சவம் மருத்துவமனை சவக்கிடங்கில் இருந்திருக்கிறது. தகவல் அறிந்து இவன் தான் சென்று இறுதி காரியங்களுக்கு உதவி விட்டு திரும்பியிருக்கிறான்.

பின் குறிப்பு : 2 : ஞாபக சக்தி குறைந்து விட்டதால் எரிந்து போன இலக்கியங்கள் நிறையவற்றை திரும்ப எழுத முடியவில்லை என்று வருத்தப்பட்டான். பாதி எழுதிய கவிதை ஒன்று எரியாமல் கிடைத்தது என்றும் சந்தோஷமாக சொன்னான்.

கருக்கல் இருட்டில்
கசியும் சிறு வெளிச்சம்
படரும் நிழலில்
தெரியும் உடல்மொழியில்தான்
எத்தனை வலிகள் !

அவள் பெயர் தமிழரசி.... ஒரு நேட்டிவிட்டி விமர்சனம்

ஏம்லே ! நம்ம ஊரை சுத்தி, சுத்தி புடிச்சாங்களே..அந்த சினிமா படம் தெங்காசியில ஆடுதாம். பொயித்து வருமாலே !

போலாம்தான். மருமவ வெய்வாலே. காட்டுக்கு காவல் போவச்சொன்னா, சுணங்கிபோய் சுருண்டுக்குவீங்க.. கிழவனுக்கு கொட்டாய் கேக்கா? ம்பளே..

காட்டுக்கு போறொம்ன்னு சொல்லித்து போயிடலாம்வே!

அவள் பெயர் தமிழரசி ! கொஞ்சம் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியிருந்த திரைப்படம். பூர்த்தி செய்திருக்கிறதா என்றால் ஏமாற்றமே ! ஓவியர் வீர சந்தானமும், தியேட்டர் விமர்சகர் தியோடர் பாஸ்கரனும் தங்கள் பங்களிப்பை நிறைவாக செய்திருக்கிறார்கள்.

பொக்கை வாயை மென்னுகிட்டு ரோதணையா இருக்குலே. முந்தா நா தோப்புல தேங்கா வெடி போட்டு திங்குதானுங்க. எச்சிதான் வடியுது. என்ன செய்ய. திருநெல்வேலி போய் பல்லு கட்டுனா என்ன? சொன்னதுக்கு பாவி மவன் பாஞ்சு வரான்.

வெளியே சொல்லாதீரு. என் பொழைப்பும் நாறித்தான்ம்ல கிடக்கு. இந்த மட்டும் கையும் ,காலும் கல்லுக்கணக்கா இருக்கப்போய்தான் கால் வயித்துக்கு கஞ்சியாவது மிஞ்சுது.

அவள் பெயர் தமிழரசி. சிறு பிராயம் முதல் தன்னுடன் உயிராய் பழகிய தமிழை காதலிக்கிறார் ஜெய். அவளோ நன்றாக படித்து வெளி மாநிலத்துக்கு

இன் ஜீனிரியங் படிக்க முயற்சிக்கிறாள். தன்னை விட்டு அவள் போக கூடாது என்பதற்காக அவளை பலவந்தமாக அடைந்து விடுகிறார் ஜெய். அவள் என்ன ஆகிறாள்? எப்படி அவளை மீண்டும் கண்டுபிடிக்கிறார் என்பதை மிகுந்த நாடக தன்மையுடன் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர்.

தோல் பாவை கூத்துதான் கதைக்களம். அதற்காக இயக்குனருக்கு ஒரு சல்யூட். ஆனால் திரைக்கதை? தமிழரசியைப் போலவே அதுவும் திக்கு தெரியாமல் திண்டாடுகிறது.காமிரா பெச வேண்டிய இடங்களில் எல்லாம் வாய் ஓயாமல் பாத்திரங்கள் பேசிக்கொண்டேயிருக்கின்றனர். பிண்ணனி இசையில் சொல்ல வேண்டியதையும் வசனங்கள். நெல்லை ஸ்லாங்கை அலுக்க, அலுக்க திணித்திருக்கிறார்கள்.கு..கு..கூட்ஸ் வண்டி பாடலும், காட்சியமைப்பும் சுஅகம்

பள்ளி மாணவனாக ஜெய் கொஞ்சம் தேறுகிறார். மற்றபடி முகத்திலும், குரலிலும் ஜீவன் மிஸ்ஸிங். நாயகியும் அப்படித்தான். இயல்பான முகத்தோற்றம் இல்லாததால் கவர மறுக்கிறார். கிளைமாக்ஸில் மகாராஷ்டிராவில் அவர் தமிழில் தோல்பாவை கூத்து நடத்துவதாக சொல்லப்பட்டிருப்பது பால்தாக்கரேவிற்கு தெரியாதவரை நமக்கு நல்லது.

போலாம்லே.. கடசி வண்டியை புடிச்சு போயித்தா, படம் முடிஞ்சு விடிஞ்சு பொடி நடையாக்கூட வந்துர்லாமலே..

என்ன பெரிசுங்களா? எங்க ஆட்டிகிட்டு பொறப்டிங்க?

தெங்காசிக்கு சேக்காளி..பயாஸ்கோப் பாக்கத்தான்.

அட ...முட்ட பெரிசுங்களா? உங்களுக்கு சோலியே தெரியாதா? என் கூட வாங்கவோய் !

சேக்காளி பெருசுகளை தன் கூட அவன் அறைக்கு அழைத்துச் சென்றான். வீட்டில் இருந்த டிவி பொட்டியை போட்டான். பெருசுங்களுக்கு எச்சில் ஒழுகத் தொடங்கியது.

ஒரு பெண் ஒருத்தனுக்கு கால் அமுக்கி விடுவதிலிருந்து காட்சி தொடங்குகிறது.

“அவள் பெயர் ரஞ்சிதா”

முடிச்சவிழும் தருணங்கள்......3

நகர்தலுக்கும்
மையங்கொள்ளுதலுக்கும்
உள்ள வித்தியாசம் புரிகிறது

இரண்டுக்கும் ஆசைதான்
எனினும் சாத்தியம்
அறிவதால் நிராசையாகிறது

கடவுள் என்று
தன்னை சொல்லிக்கொண்ட
ஒருவனுடன் உரையாட
நேரிட்டது.

நல்லவனாய் இருப்பதைப்பற்றி
பேச்சு வந்தது.
அப்படி இருக்கப்போய்
என் தொடைக்கறியை
வேடனும் புறாவும்
பகிர்ந்து கொண்டார்கள்
என்று சொன்னேன்.

இல்லையென்றால்
புறா உணவாகியிருக்கும்
வேடன் சபித்திருப்பான்
என்பதையும் சேர்த்து

நானும் கொஞ்சம் பேசுகிறேன்.....5

திருச்சி அரிமா சங்கம் நடத்திய குறும்பட போட்டியில் என் “சியர்ஸ்” படத்துக்கு விருது கிடைத்தது. கிழக்குவாசல் ஆசிரியர் திரு. உத்தமசோழனுக்கு என் நன்றிகள். காரில் நோகாமல் அழைத்து சென்ற அகநாழிகை வாசுவிற்கும் என் அன்பும், நன்றிகளும்..

டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம் எளிதாகி விட்டது. நிறைய குறும்படங்கள் தயாரிக்கப்படுகிறது. சின்ன சின்ன விஷயங்களை அழகாக சொல்கிறார்கள். இச்சை என்றொரு படம் பார்த்தேன். அதன் காணொளி கிடைக்கவில்லை. எனவே சுருக்கமாக கதை.

ஒரு கணவன் மனைவி. குழந்தையில்லை. தாம்பத்யமும் திருப்தியில்லை. மருத்துவரை அணுகுகிறார்கள். மருத்துவர் கணவனின் விந்து அணுக்களை பரிசோதிக்க வேண்டும் என்கிறார். கணவன் கழிவறைக்கு செல்கிறான். முயற்சிக்கிறான். பலன் இல்லை.

கழிவறையின் வெண்டிலேட்டர் வழியாக சாலை தெரிகிறது. அங்கு பேருந்து நிறுத்தத்தில் ஒரு பெண்ணின் பின் பக்கம் தெரிகிறது. அழகான அனாடமி அவளுக்கு. இடுப்பில் சேலை விலகி பளீரென்று சதை தெரிகிறது. காமிரா மார்பகங்களின் பக்கவாட்டிலிருந்து இடுப்பு வரை அலசுகிறது. கணவன் என்ன செய்கிறான் என்று பார்வையாளனுக்கு தெளிவாக புரியும் காட்சியமைப்பு!

இப்போது அந்த பெண் திரும்புகிறாள்.கறுப்பு கண்ணாடி அணிந்திருக்கிறாள். கையில் ஒரு ஸ்டிக். தட்டியவண்ணம் நடந்து போகிறாள்.

எளிமையான காட்சியமைப்பில் மனித மனத்தின் உணர்வை அடர்த்தியாக சொல்கிறார் இயக்குனர்.

நான் முதலில் எடுத்த குறும்படத்தின் பெயர் “missing letters" .அதன் மேக்கிங்கில் எனக்கு திருப்தி இல்லை. எனவே அதை எங்கும் திரையிட அனுப்பவில்லை. ஆனால் அதன் கான்செப்ட் எல்லோருக்கும் பிடித்தது. குடும்ப கட்டுப்பாட்டை அடிப்படையாக கொண்டது. முதலில் “நாம் இருவர் : நமக்கு இருவர் “ பின்பு அது நாம் இருவர் “ நமக்கு ஒருவர் “ என்றானது. நாளை “நாமே இருவர் : நமக்கு ஏன் இன்னொருவர் “ என்றாகி விடுமோ ? என்பதை அடிப்படையாக ஸ்கிரிப்ட் அமைத்திருந்தேன்.

”மாமன் தங்கை மகளான மங்கை உனக்காக” என்ற பாடலுக்கு வருங்காலத்தில் பொழிப்புரை எழுதி புரிய வைக்க வேண்டியிருக்கும். அது மட்டுமல்ல. சித்தி, சித்தப்பா, ஒன்று விட்ட சகோதரர்கள் என்று உறவு சங்கிலியே அறுபட்டு விடும் சூழல்தான் இருக்கப்போகிறது. தனித்தனி தீவாய் பிள்ளைகள் வளர்வதால் ஏற்படும் விளைவுகள் ! ஆண், பெண் பற்றிய புரிதலின்மைக்கும் இதுவும் ஒரு காரணம் என்று நான் நினைக்கிறேன்.சமூக, பொருளாதார காரணங்கள் இருந்தாலும் இது ஆரோக்கியமானதா என்பது பெரிய கேள்விக்குறிதானே !

முழங்கையிலும், கால் முட்டியிலும் சின்ன சிராய்ப்பு கூட இல்லாமல் சைக்கிள் ஓட்ட கற்றுக்கொள்ள முடிகிற காலம் இது. அதானாலோ என்னவோ வாழ்க்கையின் சின்ன வேதனை, ஏமாற்றத்தை கூட இன்றைய இளம் தலைமுறையினரால் சகித்து கொள்ள முடிவதில்லை. இளம் வயது தற்கொலைகள் அதிகரித்து வருவதே அதற்கு சான்று.

கணினி விளையாட்டு. தொலைக்காட்சியில் ரெஸ்லிங் என்கிற பயங்கர வன்முறை. போதாத குறைக்கு தொலைக்காட்சி சீரியல்களில் ரத்தம் இல்லாத வார்த்தை விஷம். எந்த அப்பாவோ, அம்மாவோ இன்றைய குழந்தைகளுக்கு கதை சொல்கிறார்கள் ? அவர்கள் வெளியில் சென்று விட்டு தாமதமாக வர நேர்ந்தால் பிள்ளைகளிடம் கேட்கிறார்கள் “இன்னிக்கு திருமதி செல்வம் என்னாச்சு ? பாக்கியத்தை அடிச்சு விரட்டியாச்சா? (என் பக்கத்து வீட்டில் பார்த்தது) உறங்க போகும் முன் வன்மத்தைதான் கடைசியாக விழுங்கி விட்டு செல்கிறார்கள்.

ஆனை...ஆனை..

அழகர் ஆனை.

கட்டுக் கரும்பை

முறிக்கும் ஆனை

காவேரிக்கரையை

கலக்கும் ஆனை.

அப்பாக்களுக்கு நேரம் இருப்பதில்லை.

தாத்தாக்கள் உடன் இருப்பதில்லை.

எப்போதாவது ஆசிர்வாதங்கள்

மட்டும் தான் பேரன்களுக்கு

கொடுப்பினை “chat”களில்

சிட்டு என்கிற ராமமூர்த்தி

ரெடி..ஹேன் யுவர் மவுத்!

ராமமூர்த்தி தன் அருகில் இருப்பவர்களை சற்றே ஏளனமாய்த்தான் பார்த்தான். என்னையும்தான். வாழ்க்கையின் எல்லாக்கட்டங்களிலும் யாருடனாவது போட்டி இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. பெண்கள் விஷயத்தில் ரவியுடன். டேய் ! கொஞ்சம் விட்டு கொடுறா என்று கெஞ்சினால் மட்டும்தான் “போய்த்தொலை” என்பான்.

ராமமூர்த்தி 100 மீட்டரை 13 வினாடிகளில் கடப்பான். நான் 13.5. நான் கொஞ்சம் முயற்சித்து 13 வினாடிகளை எட்டினால், அவன் 12.5. அரை பாதத்தை மட்டும் ஊண வேண்டும். கொஞ்சம் குறுகிய இடைவெளியாய் இருத்தல் நல்லது. ஆனால் 1500 மீட்டர் ரேஸில் என்னை மிஞ்ச ஆள் நான் அந்த ஸ்கூலில் படிக்கும் வரை வரவில்லை. அதற்கான பிரத்யோக டெக்னிக்னுக்குகள் என்னிடம் இருந்தது.நீளமான ஸ்டெப்ஸ். நிதானமாய் மூச்சை சேமித்துக் கொண்டே மிதந்து , இறுதி சுற்றுகளில் பாய்ச்சல் காட்டி

சிட்டுக்குருவிக்கென்ன கட்டுப்பாடு பாடல் நீங்கள் கேட்டு இருக்கிறீர்களா? சிட்டுக்குருவி முத்தம் கொடுத்து.? சுசிலாவின் கம்பி பாகு சாரீரம்.

வழக்கம் போல் ராமமூர்த்திதான் முதல் இடம். வில்லிருந்து விடுபட்ட அம்பு என்பதை விசில் கேட்ட பின் ராமு என்று மாற்றி விடலாம். சிட்டாய் பறப்பான்.

ஒரு முறை ஊருக்கு போயிருந்தபோது ராமமூர்த்தியை சந்தித்தேன். அவன் அப்பா ஓட்டலை நடத்தி கொண்டிருக்கிறான். புரோட்டா மாவு பிணைவதில் எக்ஸ்பர்ட் !

சலீம் அலி. இந்த பெயரை நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கலாம். பறவை ஆர்வலர். அவர் சார்ந்த அமைப்பு தரும் ஒரு தவகல்தான் கொஞ்சம் அதிர்ச்சியாயும், தவிர்க்க முடியாத நம் இயலாமையையும்...

சிட்டுக்குருவி முத்தம் கொடுத்து சேர்ந்திட கண்டேனே ! ராமுவிற்கு பிடித்த பாடல். இந்த இடத்தில் அவன் பட்ட பெயரை நான் சொல்லி விடுகிறேன். சிட்டு. இன்று நான் அவனை பார்த்ததும் என் வாயில் வந்த பெயர் சிட்டுதான். உலக்ஸ்தான் சொன்னான் . மாப்ளை ! சும்மாயிருடா ! உனக்கு மேட்டர் தெரியாது.சிட்டுன்னு கூப்பிட்டா பயங்கர கடுப்பாயிடுவான். ஏண்டா ? என்றேன். அப்புறம் சொல்றேன்.

தேன்மொழியின் சிட்டுக்குருவியை பற்றிய ஒரு கவிதை நினைவுக்கு இதை எழுதும்போது வருகிறது. டைம்லேப்ஸ் என்ற விஷயத்தை மறந்து விடலாம்.

சிட்டு! சாரி ராமு. புரோட்டா நம்ம சாந்தி கடை டேஸ்ட் இருக்குமா? எந்திரிச்சு வந்து கவனிடா? மெட்ராசிலேர்ந்து உன் கடைக்கு சாப்பிட வந்திருக்கேன்.

அந்த அமைப்பினர் சிட்டுக்குருவி சார்ந்த பறவை முட்டைகளை செல்போன் டவர்களின் அருகாமையில் வைத்தனர்.

சொல்டா மாப்ளை ! தலைவெடிச்சுடும் போலிருக்கு.

ஆமாம்டா.. சிட்டுக்கு அந்த பிரச்சனைதான். வெக்கம் நாக்கம் பாக்காம பொண்டாட்டி கிட்டயே சொல்லிபுட்டான்.

அத்தனை முட்டைகளும் உள்ளே இருந்த கரு அழிக்கப்பட்டு இருந்தது கூமுட்டைகளாய் !குணா திரைப்படத்து காட்சி நினைவிருக்கிறதா? எங்கள் பழைய வீட்டு உத்திரத்தில் கூட ஒரு கூடு இருந்தது. சிலருக்கு முக அமைப்பு பார்க்க குருவி மாதிரியே இருக்கும். என் ஆசிரியர் ஒருவர் அப்படித்தான் இருப்பார். அவரைக்கூட குருவி என்ற பட்டப்பெயரை சொல்லி அழைத்து அடி வாங்கியதுண்டு.

போறவ சும்மா போகலை.அம்மிக்குழவியை தூக்கி..

காமம் தொடர்பான லேகியத்துக்கு ஏன் சிட்டுக்குருவியின் பெயரை இழுத்தார்கள் என்று தெரியவில்லை.

கோவுச்சுக்காதடா.......... மெல்ல எழுந்து ஒன்றைரைக்காலில் வந்தான் சிட்டு என்கிற ராமமூர்த்தி ..

அர்த்தமில்லாத கதைகள்....5

பாலு !

ஆஜர் சார்.

பாலு ஏன் நீ அவங்க கூட உட்கார்ந்திருக்க . எழுந்திரு.

இல்லை சார். இவனுக்கு கணக்கு பாடத்துல ஒரு சந்தேகம். அதான் சார். ஏன் சார் நான் இவன் பக்கத்தில் உக்கார்ந்தா தப்பா?

தப்பா ? தீட்டு. என் தலைதான் உருளும். இங்க வந்து உக்காரு.

பாலு என்கிற பாலசுவாமி.

இது ஆண்டவனுக்கே அடுக்குமா?

ஆண்டவனோட.. ஆள்றவாதான் பெரியவா?

இப்படியெல்லாம் நடந்திருக்குமா?

பாலு உனக்கு நீச்சல் தெரியுமா?

தெரியாதுடா முனியா ! நீ கத்து தர்றியா?

தருவேன். ஆனா யாராவது பாத்துட்டா? என் முதுகு தோல் இல்ல உரியும்.

ஏன் இப்படி பயப்படறீங்க ? நாமெல்லாம் ஒன்னுதானே.

இல்லை பாலு. நானும் முதல்ல அப்படித்தான் நினைச்சேன். அப்பறம் எங்கப்பாருதான் சொன்னாரு.

என்ன சொன்னாரு?

நீங்க என்ன சொல்றேள்? என்னால நம்பவே முடியலையே !

ஆமாம்டி. நம்ம சங்கரந்தான் சொன்னான். பெரியவர் முடிவு பண்ணிட்டாராம். எவ்வளவு பாக்கியசாலிடி நீ. லோகத்தை ரட்சிக்கிறப் போற ஒருத்தரை.

கனம் கோர்ட்டார் அவர்களே ! இந்த வழக்கு முற்றிலும் காழ்ப்புணர்ச்சியின் காரணமாகவே என் கட்சிக்காரரின் மீது அபாண்டமாக தொடுக்கப் பட்டிருக்கிறது. தனிப்பட்ட விரோதம் அரசியல்வாதிகளின் சூழ்ச்சி மற்றும்...

பாலு மகா கெட்டிக்காரன். படிப்பிலும் , விளையாட்டிலும். வில் விதையில் தேர்ச்சி பெற்றவனாக வேண்டும் என்பது அவன் கனவு. காண்டீபன் கதையை தினம் உறங்கும் முன் கேட்டதால் இருக்கலாம்.

பாலு . உனக்கு அதுக்குள்ள பழகிடுச்சே. குட்டிக்கரணம் வேற அடிக்கிற!

நீங்க இன்னொருவாட்டி பெரியவர் கிட்ட பேசுங்களேன். ஒத்தை புள்ளையை ஊருக்கு கொடுக்கிறதுக்கு எனக்கு மனசு வரலையே! தோ ஆச்சு. பொண்ணு வேற இடத்துக்கு போயிடுவா . அப்புறம் நீங்களும் நானும் மட்டும் தான் . மோட்டு வளையை பார்த்துண்டு உக்கார்ந்திருக்கறதா?

அடி அசடு . இதுக்கு நமக்கு கொடுப்பினை வோணும்டி .

நாட்ல இத்தனை பெரிய மனுஷாள் எல்லாரையும் தெரியும். ஒருத்தர் செல்வாக்கு கூடவா எடுபடலை. கேஸை ரொம்ப ஸ்டிராங்கா ஆக்கிட்டாளே.

அதுக்குத்தான் வேற ஸ்டேட்ல மாத்த சொல்லி அப்பீல் பண்ணியிருக்கோம். பாக்கலாம். இவா செஞ்ச பூஜைக்கு அந்த பகவான் என்ன கைமாறு பண்ணப்போறாறுன்னு!

அம்மா ! என்னம்மா இது ? நீங்க என் கால்ல விழறேளே ? நான் எங்கயும் போகலை. உங்க கூடவே என்னையும் கூட்டிண்டு போயிடுங்கோ . வயசுல பெரியவால்லாம் என் கால்ல.. எனக்கு பள்ளீக்கூடம் போகணும். வேணும்னா என்னை மிலிட்டரில கூட சேர்த்து விடுங்கோ !

இல்லை பாலு. நீ இனிமே சாதாரண மனுஷா மாதிரி இல்லை. இந்த லோகத்தை ரட்சிக்கிறதுக்குன்னே என் வயித்துல வந்து வாய்ச்சிருக்கே. உன் முகத்துல அந்த தேஜஸ் வந்துடுத்து.

அப்ப இனிமே நா விளையாட முடியாதா ? நம்ம ஊர் ஏரியில அவங்களோட குதிக்க முடியாதா?

பாலு என்கிற பாலகுரு. . ஒரு கொலை வழக்கில் உடந்தையாக இருந்ததாக சொல்லப்படுகிறது.

இனிமே உஷத் கால பூஜையை பாலுவே பண்ணட்டும்- பெரியவர்.

பாலுவிற்கு நாக்கு செத்து போச்சு. அம்மா பண்ணும் வற்றல் குழம்பிற்கும், புடலங்காய் கறிக்கும் மனசு ஏங்கியது. இந்த பழங்கள்..வெள்ளிக் கிண்ணத்தில் பால். வாழையிலையில் வெளிக்கி.. இன்னும் இத்யாதிகள்...இதெல்லாம் தூக்கத்தை வரவழைக்க வில்லை. மாறாக இனம் புரியாத சஞ்சலமும், வேதனையும்..

இதை நாங்கள் கடுமையாக எதிர்க்கிறோம் யுவர் ஹானர் . சின்னவர் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டிருக்கிறது. அவ்வளவுதான். மருத்துவ பரிசோதனை மாதிரியான விஷயங்கள் . அவரை பின் பற்றும் லட்சக்கணக்கான நபர்களை வேதனை படுத்தும்.

”சங்கு சக்கர சாமி வந்து

ஜிங்கு ஜிங்குன்னு ஆடிச்சாம்!

பாலுவிற்கு என்னன்னமோ தோண ஆரம்பித்திருந்தது. வேதம் , மந்திரம் எல்லாவற்றையும் மீறி உள்ளங்காலில் தைக்கும் முள் போல் ஒரு வித வலி. அது முட்டியில் தேங்கி என்னமோ செய்கிறது.கண்களை மூடி தியானம் .முடியவில்லை. இடுப்பு சளியின் இம்சை.

இவ என் பொண்ணு. வளர்ந்திருக்காளே ஒழிய, புத்திதான் அப்படியே இருக்கு. நமஸ்காரம் பண்ணுடி.

வயசுக்கு மீறி வளர்த்தியுடன் அந்த பெண் பாவாடை சட்டையுடன் குனிகிறாள். தொட்டு தூக்கி ஆதரவாய் தடவி கொடுக்கிறார் பாலு என்கிற பாலகுருசுவாமி.

நீங்க கொஞ்சம் வெளியில் இருங்கோ . நான் கொஞ்சம் பூஜை பண்ணனும். உங்க பொண்ணு கிட்ட கொஞ்சம் புஷ்பம் மட்டும் கொடுத்து விடறேன். எல்லாம் அம்பாள் சித்தம்.

இந்த ஒரு பெண் மட்டுமில்லை யுவர்ஹானர் . இன்னும் நிறைய .... ஜாமீனில் விட்டால் சாட்சியங்களை கலைத்து விடுவார்கள். எனவே..

பாலுவிற்கு இலை மறைவாய் காய் மறைவாய் பார்த்தவைகள் எல்லாம் மெல்ல புலப்பட ஆரம்பித்தது. வீட்டிலும், சமயங்களில் வெளியில். ஐந்து வயதில் வேதத்தை உருவேற்றும்போது இருந்ததை காட்டிலும் இன்னும் வேகம். உன்மத்தம். நாக்கு மடிந்து சொஷ்டமாய் சொல்லி கற்றுக் கொள்ள இது வேதமோ, மந்திரமோ இல்லையே. வழியில் இருக்கும் எந்த பாறையையும் உருட்டிக் கொண்டு பாயும் காட்டாறு போல் சீற ஆரம்பித்திருந்தது. அத்தனை ஜீவராசிகளுக்கும் பொதுவான அந்த காமம் என்னும் சுகவேதம்..

மானிட்டர் பக்கங்கள்.........22/02/10

தலைவர் எதை செய்யறாரோ இல்லியோ ! தினம் சினிமாகாரங்களை சந்தித்து விடுகிறார். பொறந்த வூட்டு பாசம் ! ராதிகா, ஸ்ரீப்ரியாவை தொடர்ந்து ரஜினி காலையில் சந்தித்தார். மாலை அஜீத் சந்திக்கிறார். உடனே பாசத்தலைவனுக்கு பாராட்டு விழா பிரமோவில் அஜீத் பெயரும். ஜாக்குவார் தங்கம் அஜீத் மேல் புகார் கொடுக்கிறார். குகநாதனும், கலைப்புலி சேகரனும் ரஜினிக்கு கண்டனம் தெரிவிக்கிறார்கள். தலைவரே ! சூப்பர் ஸ்கீரிப்ட் ! சீக்கிரம் பொறுப்பை தளபதி கிட்ட ஒப்படைச்சுட்டு நீங்கள் பொறந்தவீட்டுக்கு போயிடுங்க!

கலைஞர் டிவியில் நிகழ்ச்சி ஒளிபரப்பாகும்போது, அஜீத் இல்லையென்றால் ரேட்டிங் பாதிக்கப்படலாம் என்று சேனல் தரப்பில் சொல்லப்பட்டதாம். எனவே முதலில் தொட்டிலை ஆட்டிவிட்டு , அப்புறம் பிள்ளையையும் கிள்ள முடிவெடுக்கப்பட்டதாம். அஜீத்துக்கு இன்னும் நிறைய இருக்கிறது போலும் !

ஒரு சுவாரசியமான தகவல் படித்தேன். அதை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.”சினிமாட்டோகிராபி” என்ற புரொஜெக்டர் கருவி கண்டு பிடிக்கப்பட்ட பின் தான் சினிமா தனது வரலாற்றை தொடங்கியது. முதன்முதலில் திரையில் தோன்றிய மெளனப்படங்களை பார்த்து மக்கள் அதிசயித்தனர். மதத் தலைவர்களுக்கு இது பொறுக்கவில்லை. இது ஆவி, சாத்தான், பில்லிசூனியம் என்று கதை கட்டினர்.

நல்லவேளை ! இந்திய சினிமாவில் இத்தகைய தொல்லைகள் இல்லை. முதலில் வந்த மவுனப்படங்கள் எல்லாமே இந்து மதத்தில் வரும் புராணங்களை அடிப்படையாக கொண்டிருந்தது. இந்தியாவுக்குள் முதன்முதலாக வந்த மவுனப்படம் இயேசுவின் வாழ்க்கை. 1896-ம் வருடம் மும்பை நகரில் முதல்முதலாக மக்களுக்காக திரையிடப்பட்டது.

டூப்பாண்ட் என்ற பிரெஞ்சுக்காரர் ஒரு கையில் புரெஜெக்டரையும், மறு கையில் பிலிம் ரோலையும் எடுத்துக் கொண்டு இந்தியா வந்தார். பல நகரங்களில் இயேசுவின் வாழ்க்கையை திரையிட்டார்.

தமிழ்நாட்டில் முதல்முதலாக சினிமா திரையிடப்பட்ட இடம் கோடம்பாக்கம் இல்லையாம். திருச்சி ! பேசாத படத்தை பற்றிதான் ஊரெங்கும் பேச்சாக இருந்ததாம். அதில் ஒருவர்தான் சாமிக்கண்ணு வின்செண்ட். திருச்சியில் ரயில்வேயில் பணி புரிந்தவர். ஊருக்கு கிளம்பிய டூப்பாண்டிடம் இரண்டாயிரம் ரூபாய் கொடுத்து கருவியையும், படச்சுருளையும் வாங்கிவிட்டார். தமிழ்நாடு மட்டுமில்லாமல் இந்தியா முழுவதும் சென்று திரையிட்டு காட்டினாராம். இவர் இல்லையென்றால் சினிமா தன் வரலாற்று பயணத்தை 20 ஆண்டுகள் கழித்துதான் தொடங்கியிருக்கும்.

கோவையில் தமிழகத்தின் முதல் தியேட்டரான வெரைட்டி ஹாலை கட்டியவர் இவர்தான்.இந்த வரலாற்றில் சென்னைக்கு அன்று இடமேயில்லை!

பெண்ணரசியை கல்லூரிக்கு பஸ் ஏற்ற சென்று கொண்டிருந்தேன்.

அப்பா! டைம் என்ன?

ஏம்மா ! நீ வாட்ச் கட்டிகிட்டு வரலையா?

அதுக்கெல்லாம் டைமே இல்லைப்பா !!(எதாவது புரிகிறதா?)

வழக்கமான டிஸ்கி “ கவுஜைக்கு பதில் கதை :

கூகுலூர். சில ஊர்களில் குடுகுடுப்பைகாரர்கள் இருப்பதை போல் கூகுலூரில் கம்ப்யூட்டர் ஜோசியம் பார்ப்பவர்கள் அதிகம் பேர் இருக்கிறார்கள். பில்கேட்ஸ் அந்த ஊரில் கூகுலாத்தாவிற்கு கோயில் கட்டி கூழ் ஊற்றினார் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

பஞ்சாயத்து கூடுகிறது.

போதும்டா சாமி ! நம்ம ஊரை எல்லாம் கிண்டலடிக்கிறானுங்க. மொக்கை மெயில்ல கோமாளி ஊர்னு எழுதிட்டாங்க.

அதுக்கு என்ன பண்றது நாட்டாமை?

இனிமே பொறக்கற குழந்தை, ஆணோ, பெண்ணோ கட்டை விரலை வெட்டி விட்டுங்க! அப்பதான் விமோசனம் கிடைக்கும்.

நாட்டாமை நம்ம மொக்கைசாமி சம்சாரம் பிள்ளை பெத்திருக்கா. மொத போணிய போட்ருலாமா?

மொக்கைசாமியின் பிள்ளையின் கட்டைவிரலில் சுண்ணாம்பு தடவப்படுகிறது. மருத்துவச்சி களிம்புடன் தயாராக இருக்கிறாள்.

ம்ம்..ஆகட்டும்.

நாட்டாமையின் செல்ஒன் சிணுங்குகிறது. ஒரு குறுஞ்செய்தி.

“இந்த பிள்ளை சாதாரண பிள்ளை இல்லை. உங்க ஊருக்கே பெரிய பேரை வாங்கித் தரப்போறான். அதனால அவனை உட்ருங்க!

யாருடா இதை அனுப்புனது?

யாரோ “காரு உன்னுதா”ன்னு ஒரு பேர்ல வந்திருக்கு.

காரு உன்னுதாவா? அய்யோ? அவரு நம்ம குலசாமியோட இன்னொரு பேராச்சே!

அப்ப விட்ருங்கடா!

மொக்கைசாமிக்கு ஜல்லிக்கண்ணன் என்று நாமம் சூட்டி வளர்க்கிறார்கள். அவனுக்கு 20 வயது ஆகும்போது ஒரு சாமியார் வருகிறார்.

நான் சுவாமி பைத்தியானந்தா! இந்த பிள்ளையை கூட்டிகிட்டு போக வந்திருக்கேன்!

மொக்கைசாமிக்கு குழப்பம். நான் என் பிள்ளையை அனுப்பமாட்டேன் என்று சொல்லும்போது அவனுக்கு குறுஞ்செய்தி வருகிறது.

காரு உன்னுதாதான் அனுப்பியிருக்கிறார். பையனுக்கு வேளை வந்துவிட்டது. அனுப்பி வை!

அப்புறம் ஜல்லிக்கண்ணன் பெரிய எழுத்தாளனா ஆகி புத்தமெல்லாம் போட்டாரு! (யாரையும் குறிப்பா சொல்லலிங்கோ!)

விஜய டி.ராஜேந்தரும்...தண்டோராவும்

ஆல் இன் ஆல் அழகுராஜா. டி. ராஜேந்தர். ஒரு பெயருக்கு ஏதோ ஒரு பெயரோடு கட்சியை நடத்தும் நகைச்சுவை திலகம். அவர் கட்சியின் பொதுக்குழு கூடுகிறதாம். கட்சிக்கொடியின் கலரை மாற்றிவிட்டார்களாம். 2011 ல் ஆட்சியை பிடிக்க யாரோடு கூட்டணி வைக்கலாம் என்று ஆலோசனை நடைபெறுகிறதாம். தண்டோராவுக்கு அவர் முன்னர் அளித்த ஒரு பேட்டி. மீண்டும் உங்களுக்காக !

1. உங்க ஊர்,பெயர் சொல்லுங்க.. உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா ?

தண்ணில பாயுறோம்...

வெயில்ல காயுறோம்.

போதைல சாயுறோம்..

என் ஊர் மாயுரம்

ஷங்கர் எடுக்கிரார் எந்திரன்.

என் பெயர் ராஜேந்திரன்..

T.T.R ஆ என்னை ஆக்க ஆசைப்பட்டார் எங்கப்பா.

ஆனா நா T.R ஆ ஆயிட்டேன் தப்பா.

2.கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?

இந்த டிஆர் எப்பவும் எதுக்கும் அழ மாட்டான்

மாடிலேர்ந்து கீழே விழ மாட்டான்

ஆனா இப்ப மன்சூரலிகான் குடிச்சதுக்கு நா தண்டம் அழுதேன்

3.உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?

பேப்பர்ல எழுதுவேன் எழுத்து..

பெப்பர் சிக்கனை நீ அழுத்து..

மைல போடுவேன் கையெழுத்து...

டைல போட்டா அது தலையெழுத்து....

4).பிடித்த மதிய உணவு என்ன?

தங்கச்சி...முள்ளுல சேலை விழுந்தாலும்..சேலை முள்ளுல விழுந்தாலும்

சார்..நா பிடிச்ச மதிய உணவு என்னன்னு கேட்டேன்..

யோவ்..தண்டோரா..அதைத்தான்யா சொல்ல வர்றேன்..ஆத்துக்கு தங்கச்சி தண்ணி எடுக்க போயிருக்கு

புரியலயே சார்..

தங்கச்சி தண்ணி எடுத்துட்டு வந்தவுடனே சோத்துல தண்ணி ஊத்தி சாப்பிடுவேன்..

5.நீங்கள் வேறு யாருடனாவது உங்களோட நட்பை உடனே வச்சுக்குவீங்களா?

ரெண்டு நண்பர்கள் காட்டுக்கு போனாங்க..அப்ப திடீர்னு ஒரு கரடி வந்துச்சு.ஒருத்தன் மரத்துல ஏறிட்டான்...கரடிக்கு மரம் ஏறத் தெரியாது...இன்னொருத்தன் மூச்சை அடக்கிட்டு படுத்தானா?

சார்..இப்ப எதுக்கு இந்த கதை..

யோவ் அந்த கரடி நாந்தான்யா..

6.கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா?

ஏன் நீ முதுகு தேச்சு விடப்போறியா?

7.முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?

இப்ப நீ இங்க வந்தப்ப நா எங்க பார்த்தேன்...அதை எழுதிக்க...

8. உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன ?

பிடிச்ச விஷயம்: எதிர்ல இருக்கிறவங்களை அடிக்கிறது

பிடிக்காத விஷயம் : அடிச்சப்புறம் கடிக்கிறது...

9.உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது?

சரி பாதி இல்ல..அவ சரீரத்துல நான் தான் பாதி..

அவ உயிருள்ளவரை நான் உஷார்...

10.யார் பக்கத்தில் இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள் ?

என் பக்கத்தில யாரும் நிக்க முடியாது...

11.இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள் ?

நாலு வாழை இலையை இடுப்புல சுத்திகிட்டிருக்கேன்...

12.என்ன பாட்டு கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க ?

மச்சி...அவ மூஞ்சில துப்பினா எச்சி...

13.வர்ண பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?

சொர்ணம்..கர்ணம்..புர்....கரடி கலர்

14.பிடித்த மணம்?

கோமணம்...

15.நீங்க அழைக்கப் போகும் பதிவரிடம் உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம். அவரை அழைக்கக் காரணம் என்ன ?

உஷாதான்..ஒட்டியாணம் கேட்டு உயிரை எடுக்கிறாள்.....

16.உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு ?

மன்சூரலிகான்...கழுதைக்கு கருத்தடை பண்றதை பத்தி எழுதியிருந்தார்..படிச்சுட்டு பின்னங்காலால எத்திட்டு வந்தேன்..

17. பிடித்த விளையாட்டு?

திருடன்,போலிஸ்

18.கண்ணாடி அணிபவரா?

இல்லன்னா வேற எங்கயாவது கடிச்சுடுவேன்...

19.எப்படிப் பட்ட திரைப் படம் பிடிக்கும்?

ஒரு கிரேன் ஷாட் வச்சுக்குவமா?

20.கடைசியாகப் பார்த்த படம்?

சிம்புவும்,நயனும் ஓட்டல்ல எடுத்துகிட்ட படம்..

21.பிடித்த பருவ காலம் எது?

வீட்டுக்கு போன உடனே ஊசி போட்டுக்க..இல்லன்னா செப்டிக் ஆயிடும்...

22. இப்பொழுது படித்துக்கொண்டு இருக்கும் புத்தகம்:

சிம்புவுக்கு வந்த லவ் லெட்டரையெல்லாம் அழகா பைண்ட் பண்ணி வச்சிருக்கான்..அதைத்தான்....

23.உங்கள் டெஸ்க்டொப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்?

என் கிட்ட ஹார்மோனியம்தான் இருக்கு...

24.உங்களுக்கு பிடித்த சத்தம் ? பிடிக்காத சத்தம்?

நா கடிக்கும்போது நீ கத்துன சத்தம் பிடிச்சது...கடிச்சு அரை மணி நேரமாச்சு..இன்னும் அழுதுகிட்டிருக்க..அந்த சத்தம் பிடிக்கலை..

25.வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு?

வண்டலூர்

26.உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?

இன்னொருவாட்டி கேளு..சொல்றேன்...

27.உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?

விஜயகாந்த்

28.உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?

எவ்ளோ பட்டாலும் உனக்கு புத்தி வராது போலிருக்கே...

29.உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?

சினிமா தியேட்டர் கக்கூஸ்...

30.எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?

இப்ப இருக்கிறா மாதிரிதான்

31.கணவர்/மனைவி இல்லாம செய்ய விரும்பும் காரியம் ?

சவரம் பண்றது

32)வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க..?

பொழைச்சு..போயிடு