மானிட்டர் பக்கங்கள்........01/01/2010

முதலில் பதிவர் உலகநாதனுக்கு நன்றி. கூடுதல் பணம், நேரம் செலவு செய்து எங்களை பார்ப்பதற்காக சென்னை வந்து திருச்சி போனார். கடல் கடந்து வரும் பதிவர்களின் தர்மப்படி (தர்மம்தானே!!) சீமைச் சரக்கும் வந்தது. நேரம் போனதே தெரியவில்லை. நான், கேபிள், சூர்யா, வாசு, கார்க்கி ,பெஸ்கி, மோகன்குமார். இனிமையான மாலைவேளை. இறுதியில் அண்ணன் சிவராமனும் வந்து கலந்து கொண்டு நிகழ்வை மேலும் இனிமையாக்கினார். என்ன இருந்தாலும் இனியவன்.காம் இல்லையா?

உயிர்மை புத்தக வெளியீட்டு விழா. சாருவின் பேச்சில் அனல் பறந்தது. ஆனாலும் யாரும் அதை சீரியசாக எடுத்துக் கொண்டதாக தெரியவில்லை. முதலில் ஞானியை ஒரு பிடிபிடித்தார். அம்மாவிடம் பொட்டி வாங்கி கொண்டு அய்யாவை ஐந்து வருடமாக திட்டி கொண்டிருக்கிறார். அடுத்து மாட்டியவர் ஜெயமோகன். ஏகவசனம்தான். புத்தகத்தை பற்றியும் ஓரிரு வரிகள் பேசியதாக நினைவு. இலக்கியத்தை எப்படியெல்லாம் வளர்க்க வேண்டியிருக்கிறது !

சுதந்திர போராட்ட காலத்தில் உப்பு சத்தியாகிரகத்துக்கு போனவர்களை விரட்டி அடித்தவரின் பேரன் இன்று காங்கிரசில் மத்திய அமைச்சராக இருக்கிறார். அவர் திரு ஜி.கே. வாசன். அவரின் பாட்டனார் கோவிந்தசாமி மூப்பனார்தான் அந்த புண்ணிய காரியத்தை செய்தவர். தியாகி பரம்பரை. ஆமாம் வாசன் எந்த துறைக்கு அமைச்சர் ? அடுத்த பாராவில் !

சேது சமுத்திர திட்டத்துக்காக இருந்த அலுவலகம் இழுத்து மூடப் பட்டு விட்டது. டி.ஆர். பாலுவின் சபதம் என்னவாயிற்று தெரியவில்லை! கப்பல் ஓடுவதை கலைஞருக்கு காட்டுவேன் என்று கண்ணீர் பொங்க வடித்தவரின் கன்னத்தில்தான் கை வைத்து விட்டார்களே. அப்புறம் அதை பற்றி பேசினால் உம்மாச்சி கண்ணை குத்தி விடும் என்பதாலோ யாரும் சீரியசாக பேசுவதில்லை. (தீவிர பார்ப்பனீயம் தெரியுதா எழுத்தில்!? ). போன வருஷக் கடைசியில் எனக்கு அறிஞர்கள் நிறைந்த சபையில் கொடுக்கப் பட்ட பட்டம் அது. நன்றி நண்பர்களே !!

புத்தக கண்காட்சி கோலாகலமாக தொடங்கியாச்சு. வாசு, முத்துவேல் உடன் சென்றிருந்தேன். புத்தகங்கள் நிறைய வாங்க வேண்டும். இன்னும் 10 நாட்கள் இருக்கிறதே. ஒரே ஒரு புத்தகம் வாங்கினேன். சுவாரசியமான புத்தகம். தலைப்புக்கு பொருத்தமாக இருந்தது. அதிலிருந்த ரசித்த ஒரு சிறு பகுதி.

“பாரசீக மன்னன் ஜாம்செட் என்பவனுக்கு திராட்சை மீதிருந்த அளவற்ற ஆசையினால் அதன் பழக் குலைகளை பெரிய ஜாடிகளீல் சேகரித்தான். சிறிது காலம் கழித்து திறந்து பார்த்தபோது அவை ஒரு வித புளிப்பு சுவை கொண்ட திரவமாக மாறிவிட்டிருந்தது. அருகிலிருந்த அறிஞர் பட்டாளம் சாத்தானின் வேலையால் அவை நாசமாகிவிட்டன என்று கூறியது. மனம் வெறுத்த மன்னன் அந்த ஜாடிகளின் மீது விஷம் என்று எழுதி வைத்தான்”

மன்னன் தன்னை வெறுத்ததனால் மனம் உடைந்த பெண் ஒருத்தி தற்கொலை செய்து கொள்ள எண்ணி அந்த புளித்த திரவத்தை குடித்து விட்டாள் . அது மரணத்திற்கு பதிலாக ஒரு வித பரவச நிலையை உண்டு பண்ணியதாம். மன்னனும் அதை பருகி உணர்ந்து அதற்கு “ஒயின்” என்று பெயரிட்டானாம். ஆகவே ஒயினை மகிழ்ச்சி தரும் விஷம் என்று அழைக்கிறார்கள்.

இன்னும் நிறைய சுவாரசியமான தகவல்கள். வரும் மானிட்டர் பக்கங்களில் பார்க்கலாம். (ரொம்ப முக்கியம்)

டிஸ்கி கவுஜை :

அந்த சிறிய

ஒலிக் குறிப்பிலேயே

வந்துவிட்டாள் தோழி

சீ. சீ. அதற்கில்லை

அங்கே பார் என்றேன்.

சாரி சாரியாய்

அணிவகுப்பதை

இடதும், வலதுமாய்

பிரிந்து தாக்குவோம்.

அடுத்த ஆறுமாதம்

பதுங்கி சாப்பிட

போதுமானதுதான்.

டிஸ்கி 2 : இது கவுஜையா? என்று திட்டி தீர்ப்பவர்களுக்கு. இது எங்கும் பிரசுரத்திற்கு எழுதப் பட்டதல்ல.

டிஸ்கி 3 : எந்த ஒரு நிகழ்வின் முடிவிலும் கொண்டாட்டம் இப்போது வழக்கமாகி விட்டது. அதுதான் ஈரோடு சந்திப்பிலும் நடந்தது. அப்புறம் அடிமுட்டாள்களாகிய நாங்கள் ஈரோட்டுக்கு பகுத்தறிவு பாசறையில் முற்போக்கு பயில்வதற்காக போகவில்லை என்பதை அநியாயமாக குப்பண்ணா மெஸ்ஸில் எங்களுக்காக உயிரை விட்ட நாட்டுக் கோழி மீது சத்தியமாக தெரிவித்து கொள்கிறோம்.